sábado, 16 de abril de 2011

Nacemos sen saber o que queremos, imos aprendendo a base das experiencias, experiencias que nos axudan a vivir no mundo, a averiguar o que nos gusta e nos disgusta, o que queremos e o que rexeitamos, pero o problema atopase cando a experiencia te confunde, pois o ser humano é un ser racional cultural e socialmente falando, pero psicoloxicamente, somos mais irracionais ca propia natureza en estado de caos.

Esta irracionalidade é a que nos conduce a ter erros, erros, que forman parte da nosa experiencia e estarán ahí, a pesares de ser erros, e a nosa irracionalidade natural levaranos a reincidir sobre estos, pois deles, tamen se aprende como parte da experiencia e son nucleo básico da aprendizaxe.

Agora mesmo, esta actuando a miña irracionalidade impulsándome a escribir isto, aparentemente unas liñas sen coherencia, unha redacción das ideas desordeadas dun cerebro cansado de vivir unha vida en busca de experiencias nova, e polo tanto, aborrecido de cometer sempre os mesmos erros. Din que tropezamos 2 veces ca mesma pedra, eu indico que o camino esta cheo de pedras, e tropezamos con pedras similares, pero como nos lanzamos o camino da vida non sabemos apreciar ese matiz diferenciador.

Vivimos ca esperanza de que todo cambie no futuro, un futuro que chega dia tras dia, ata que finalmente todo cambia.

Eres sorprendido pola morte, e daste conta que erraches na gran experiencia, que é a vida, pois estiveches agardando que o futuro cambiase, pero nunca tentaches mellora-lo presente para embelecer ese futuro próximo que se atopa no dia de maña.

viernes, 1 de abril de 2011

Hoxe vai por ti, Ferrín

Hoxe dedicollo a el, por ser un loitador, un mestre que compartiu todas as suas andainas (que non foron poucas) polo mundo cuns alumnos espectantes.



Hoxe, por ti.





En una niña de seis años que nació en Basilea y cantó para mí la Internacional en idioma gallego y no pude retener el llanto y fue en mil novecientos setenta y cuatro, y por ella reclamo la libertad de mi pueblo. En los emigrados, en los perdidos, en los presos, en los explotados, en los que contemplan el correr de las aguas sin fin, en los que confían en mi partido (tuba de despertar o camino que nunca se desanda), en los que combaten y han de ser el rayo arrasador, en ellos pongo mi lengua y descanso mis ojos y reclamo la libertad de mi pueblo. y reclamo la libertad de mi pueblo.

sábado, 12 de marzo de 2011

Circular


Son tan circulares os nosos pensamentos... tan circulares as nosas decisions.... sempre estan dando voltas, voltas e mais voltas, ata que decides unha saida, que non sempre é a correcta pois decidas o que decidas, cando te des conta xa estas lonxe, lonxe do teu punto de inicio e non podes voltar atrás, só tentar emendalo. Decisións que marcan o rumbo da tua viaxe neste mundo, as paradas que vas facer, con quen te vas topar e a onde vas a parar... decisions que se basan en escoller unha direccion, basandote en axudas ou decidindo por ti mesmo; a ultima opcion, é a que eu recomendo, pois tan só ti eres o conductor da tua vida, e tan só ti podes tomar as decisions mais apropiadas, pois se te trabucas, sempre teras algunha ocasion próxima para virar o teu rumbo, sabendo cal foi a equivocada nun pasado.

lunes, 21 de febrero de 2011

as jovens galegas polo feminismo de classe


Março de 2010

Vai lá já um século desde a memorável data onde as operárias levantárom o facho da revoluçom. Em 2010 cumprem-se os cem anos da celebraçom da II Conferência Internacional das Mulheres Socialistas em Copenhaga, onde Clara Zetkin e outras mulheres obreiras propugêrom a realizaçom anual do Dia Internacional da Mulher Socialista.

Durante todos estes anos livrárom-se numerosas batalhas pola emancipaçom, tanto nos espaços públicos como nos privados, e muitas resultárom victoriosas graças às luitas e às greves, maliá ao sangue e às perseguiçons policiais. Mas as vitórias que desembocárom nalguns direitos actuais correm sério perigo. A crise capitalista actual é paralela à umha nova ofensiva patriarcal a nível planetário.

Neste Dia da Mulher Trabalhadora, as jovens galegas seguimos tendo muitos motivos para luitar. Pola força, o mercado laboral condena-nos à precariedade dos contratos temporários, muitos a tempo parcial e de baixa qualificaçom. Suportamos a pior remuneraçom salarial, a divisom sexual do trabalho, os ERE´s, as poucas oportunidades de promoçom, as trajectórias laborais discontínuas, o trabalho submerso ou a elevadíssima taxa de desemprego. A supeditaçom disciplinada dos governos burgueses às consignas da especulaçom financieira e dos organismos encarregados da sua gestom internacional como o Banco Mundial ou o FMI, explica que absolutamente todas as medidas anticrise, inclusive as chamadas “sociais”, ignorem e empiorem a difícil situaçom laboral da que partimos e estejam destinadas a minguar a capacidade transformadadora da classe trabalhadora.

As mulheres somos mais de 50% da populaçom mundial e na imensa maioria trabalhadoras empobrecidas, polo tanto, hoje como há cem anos, segue em pê o ideal socialista de abater o sistema capitalista patriarcal alimentando as luitas polos direitos políticos, laborais, económicos, nacionais, sexuais e sociais indisoluvelmente ligados à plena libertaçom das mulheres.

É dizer, teremos de acabar com as agressons patriarcais pola força mediante umha resposta feminista organizada. Compromisso possível se o movimento feminista galego assume os erros do passado e se rearma com aquel mesmo facho de luita e rebeliom, fazendo possível um feminismo mais combativo, um feminismo de classe consciente de que no capitalismo nunca seremos livres. Polo tanto longe de reformá-lo, há de destrui-lo!!!

Para acabar com: as diferenças salariais, a divissom sexual do trabalho, o desemprego… FEMINISMO DE CLASSE!!


www.briga-galiza.org